ب ر ا ی ی ک س ا ل گ ی

 

      

 

                    

 

 

 

برای یک سالگی تنها شاید این را می توانم بگویم :

 دوستان آخرین قطعه ای که از من آپ میشه همین شعر پایین هست و با آن من از همگی تان تشکروخداحافظی می کنم و از بابت نظرات شایسته تان که در این مدت مرا راهنمایی کرد از همگی سپاسگزارم. 

                                                                                                                 مزدک

 

 

 

 

 

 

دوستان

مائیم محکوم محکمه خویش

گر دیده ی رعایتمان باشد

خود را فریفتیم

      تاریخ خود را

         ماضی خود را

          فرزند خود را

               شب را

تاریکی را یکنواخت کردیم

تا پیراهن سوگ آسمان را

اشک تقصیر نماز بریم

چشمانمان را از چشم انداز حیات بستیم

که رهایش تقصیر آدمی بودن

   در وظیفه ی تلخی

    در وظیفه ی برائت از جهان و از خود

باورمان شد

که شالنگی تقصیر آدمی بودن

                         کارمان شد.

معجزه باید

   معجزه ای

دوست من

شب اندیش مائیم و

خسوفی گریم

با دست هایمان

که سایه آفتاب را

   در سیاه شب ،دشنام پنداریم.

معجزه باید

   معجزه ای

تا دستکار چشمانمان چراغ باشد

تا مگر خاموشی قریه را، امیدی برآید.

آه قریه کوچک من

         با هفت مرد تنهایش

           با دختران تنهایش

آه قریه کوچک من

تنهایی بیداد قلب ماست

بی خاطره ی شاد زیستن

                         زیستن

                         زیستن

                     تن به تنهایی باختن .

با بیوه مغبونش

  که راه کشتکار بلند بود

                زی خلاف راه

                 بی راه بازگشتی.

آه آه یاد سوخته ی قریه من

ذیل سیل اشک بیگاه ریزش

                     چتری بر سر گرفتیم و

                                   باز

                            خاموش  

                           خاموش گذشتیم...

                                                                                        

  

                        

                                                                                        

 سخن آخربه قول یکی از دوستان از ادوارد لی ثورندایک:

   «هرگز پیوندی را ایجاد نکنید که بعدا مجبور باشید آن را بشکنید»

پشت شیشه بیرون هوای تبریز باران ملایمی داره دوستان من رفتم

                                                                      بدرود...    

/ 49 نظر / 3 بازدید
نمایش نظرات قبلی
کتايون

به سراغ من اگر می آید نرم وآهسته بیاید مبادا که ترک بر دارد چینی نازک تنهایی من با یه آپ جدید منتظر حضور گرم شما هستم دوست عزیز !!!

بهناز

سلام خوبين؟ وبلاکه قشنگی دارين خوشحال ميشم به وب منم سری بزنيد

مريم

بنام عشق،به یاد عشق،برای عشق بنام عاشقی که فانوس قلبش طنین عشق می نوازد تقدیم به عشقها و آرزوها وامیدها و انتظارها به کسانی که عذاب می کشند و از عذاب عشق لذت می برند تقدیم به اشکهای سوزان و خنده های ناپیدا به فنا شده هاوتباه شده ها و سرانجام تقدیم به کسانی که چون اقیانوس ظاهری آرام و باطنی شوریده دارند فریاد برآوردم چه کسی همدم من می شود تا تنهاییم را با او قسمت کنم؟فقط سکوت بود و سکوت و ازآن زمان ، تنهاییم را با سکوت قسمت می کنم،امشب وجود خسته و پاییزی دلم احساس می شود.دلم غمگین است و جای خالی لحظه ها جان می سپارند و می میرند،لحظه هایم پر شده از احساس مرگ و تنهایی و سکوت نيلوی مرداب با دست نوشته ای دگر به روز شد .. منتظرتم

نغمه

سلام دوست من، ممنون از حضورت، خوشحال مي شم به سراغم بياي

نغمه

سلام دوست من، ممنون از حضورت، خوشحال مي شم به سراغم بياي

نغمه

سلام دوست من، ممنون از حضورت، خوشحال مي شم به سراغم بياي

afshin,germani

با سپاس از مهرتان ,, با ايرانمان آپ هستم ,,, و منتظر تو ي ايراني ,, بدرود

فاطی

ماامده ايم و تو رفته ای ... افسوس خوشحال ميشم بم سر بزنی

تارا

سلام اين دفعه هم مثل دفعه های قبل شعرهای نابی بود اما بازم ميگم کاش خودت واسم ميخوندی من خيلی دوست دارم کسی شعر خودشو واسم بخونه آرشيو ماههای قبل رو هم خوندم همه زيبا و با احساس ديگه نمی دونم چی بگم يه سر هم برم نارون بای

زهرا

سلام می خوام برم مشهد واست چی بیارم