برای تو

در حصار تنهایی

     که بیداد مرگ

            لخت لخت تن را

                   در لرزشگاه نیستی بر می کشید

با همه احساسم

             تورا

                   تورا

           چون تندیسی از زیبایی بر تراشیدم

                        از درون خویش!

در شیدایی شبانه هایم

         که بی کلام می گذشت

تورا

     با قطره قطره ی خونم

                         پالودم!

تا به پرستشگاهی از شکوه

                عشق

        بر پیشانی ات

             به سجده در افتد !

تورا من چون تندیسی از زیبایی

                   چون بتی تازه تر

                        بوسیدم

       و زندگی

               کنارمان زاده شد...

/ 11 نظر / 4 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شبتاب

ضمن عرض درود ها و تشکر از پيام تان درقسمت تبديل لينک بايد گفت چرا که نه من با ايدة شما موافقم پدرود نازنين

سميرا

سلام درود بر تو ای شاعر خيلی توپ می نويسين يه سر بزنين

آنا

قشنگه ... خيلی قشنگه!! يه سری هم به من بزنيد بی زحمت اگرچه نوشته هام به قشنگی حرفهای شما نيست!

پروانه كوچك

اين قسمت از شهر چقدر تاثير گذاره: با همه احساسم تورا تورا چون تندیسی از زیبایی بر تراشیدم از درون خویش! خيلی زيباست خيلی .... به من هم سر بزن خوشحال ميشم نظر يادت نره !

ابر آسمون

عشق یعنی که ما باور کنیم یک دل دیگر ارادتمند ماست دوستی همسایه نزدیک ماست مهربانی نیز خویشاوند ماست سلام عزیزم مرسی که خبرم کردی خیلی شعر قشنگی بود با یه داستان کوتاه منتظرت هستم

ابر آسمون

عشق یعنی که ما باور کنیم یک دل دیگر ارادتمند ماست دوستی همسایه نزدیک ماست مهربانی نیز خویشاوند ماست سلام عزیزم مرسی که خبرم کردی خیلی شعر قشنگی بود با یه داستان کوتاه منتظرت هستم

عاشقانه

سلام ممنون از اين که به من سر زذی موفق باشی بای