در همه این بی خوابی

    که تهی واری جهان باز خرامان میگذرد

                      فرجام

                 این نفس باقی

              آه ،یاد تلخ ایام را

                   بر آئینه ی صبح

         تصویر غمگین تازگی می نشاند

  وتراس سرد خانه

      از غیاب خورشید های پنهان

              در تب ارتصاد واپسین حرارت

                صورت سرخ بیداری را

                                 تـنویر می کند

  تا معاصر همه سکوت ها

         نغمه ی عمر

                   در تازیان چرکین ستم

        نقش کبود خاموشی را

                     پرده ای مرطوب اندازد.

            تا تازگی این روز بی اعتنایی نیز

                                               بگذرد ...

/ 4 نظر / 3 بازدید
سهيل پاشازاده

مزدک عزیز/ پیچاپیچ اندیشه ات را می فهمم/ چکه چکه فکرت را دریا کرده ای/ اما ....دیگر واژه هایت را اینقدر خاکستر نشین نکن/ خرامان و تازیان و .../ حرکت حرکت حرکت **** دعوت به خوانش/ قلم رنجه فرمائید *** با پیوست لبخند و یک سبد و ستاره

مسافر عشق

سلام موضوعات وبلاگت را خواندم و برايم جالب بود و به نظر من وبلاگ جالب توجه ای داری اميدوارم اگر به وبلاگ من سر زدی خوشت بياد .

قاصدک

می‌سپردی گر به من مثل کليدی دست‌هايت را ... دوست دارم خنده‌هایت را، نفس‌های رهایت را آسمان روشن‌ت را، صبح‌های با صفايت را برج سخت شهر را با گام‌هايم فتح می‌کردم می‌سپردی گر به من مثل کليدی دست‌هايت را می‌توانستيم با هم آسمان را هم بلرزانيم پس چرا کُشتی تو هم مانند من بغض رسايت را؟ تو همينی: سرکش و مغرور: شايد موج، شايد کوه در هياهوی سکوت خويش می‌پيچی صدايت را * عشق چيزی نيست جز بارانی از غم پشت يک لبخند تا که هر کس آفتابی حس کند حال و هوايت را اعتمادی نيست هرگز خاک را، يک‌روز می‌بينی باد هم گم می‌کند بر ماسه و شن ردّ پايت را * آسمان پيوسته، دريا جاری، اما سهم انسان؟ ... آه! در نهايت عاشقی کردن، رها کن بی‌نهايت را آمدن، عاشق‌شدن، رفتن، به يک افسانه پيوستن! چيست جز اين سرنوشتی، ابتدا و انتهايت را؟! سلام دوست گلم از محبتت ممنونم موفق باشی....