سر خم می کند:

قسمت این بود .....

    و مجاب می شود

کوتاه و نومید.

                  ************

نجابت اش با من گفت:

    جهان جمله شرمی ست در انفعال.

وشرفی که با او آغاز شد

کلماتم را به جاودانی بیاراست.

              ********

هر باوری زندانی ست

              و

   دربانش،طاقت هامان!