حضورت،

                                         تنها،معجزه ی در یاد ماندگی ست

                                                            گر

                                                               اینک!

                              باورخونین ات بر قلبم بنشسته

                                            هرشب ،                                             سپیده ها را چشم می دوزیم،

                             تاازبر دمیدن  کدامین،

                                بر سر انگشتان اشعه ی خورشید،

                    پرمانی آید چونین:

                             باید که

                                     باید که به احترام زندگی

                                                     آزادی

                                     به تعداد آدمی

                                           قسمت،قسمت شود!