55،

                      45،

                                  35،

                  اعداد انتظار کوچک وکوچکتر می شوند

                                          وراه دور غربت به وطن میرسد،

                                  آسمان آبی شهر من

                                                و سایه ی مهربانش

                                             خوشگواری بر کسالت راهی ست،

                               *****

                 وطن بی دریغ

                     اما نه اینجا

                              نه آنجا،

                  در فضای جغرافیایی ست!

                       وطن شاید به رویایی شیرین،

                                         کنار توباشد کنار تو!

                که گشــــــــــــــــــــــــــاده ی دستانت

                                            اشتیاق بی دریغ مهربانی ست!

آنجا

         وطن شاید

                شکفتن شکوفه ی خنده ای باشد

                                 یا کـــــــــــــــه تپش ديداری                                                           دردرونت!

                                                            که مرامی یابی!

وطن سلام توست

                      نگاه مشتاق ات،

                                          وعشقی که در کام توست!

                                            وگرنه زادگاهم

                                      مگر نشان ونام وپسوندی بیش نیست!

                                                             که مرا به اصالتش

                                                              سر افرازی باشد!

                                                  * ****

پای تو نشستن،

                    به امید کناری از تو!

           چشمانم را  می گشایم

              بی تو،

                 بی تو،

                 در این مقصد

                                 غربت مطلقم می آغازد!