بی بند ستاره ای

  هم در شبی تار

با باد در پیکار

 هم در به کوی راه !

با ثلثی ز شادی ،

 ثلثی فسرده

مردی که خندید با شب ؛

 به خلاء ‌‌،به خود، به راه !

و شهابی که لغزید زشانه ی شب

از قندیل ماه

  بیگاه

  بی آه!