من و تو

آنگاه که با لخته ،لخته ی شکسته ی خود

در تنهايی خويش

فرو می ريزيم

با خاموشی مان

پرنده ای دلشکسته

از ژرفای روحمان

رهايی را از قفسی کهنه

پرواز می گشايد.