(۱)

امیدهای مبهم

        در افق های دور!

آنکه تنهادورها پرواز می کند

                                 ایمن می زید .

دوست من

   آنکه خطر می کند

           حقیقت را می یابد

                   حقیقت را می داند.

 

 

 

 

(۲)

شایسته است آیا

          بشکنیم دلهای همدیگررا؟

جایی که می توانیم

              ما شویم

              سکوت می کنیم

جایی که می توانیم

                  دست دهیم

   دوست من

            سلاح می کشیم

 

 

 

(۳)

فریب می گذرد

         خطا می گذرد

 خاطره اما

              می ماند

                    دوست من .

 

 

 

 

(۴)

اعتماد کن دوست من

                     آغاز کن

یا کریم از کلاغ

             امیدوارتر می زید .