بی بند ستاره ای

      هم در شبی تار

با باد در پیکار

         هم در به کوی راه !

با ثلثی ز شادی ،

    ثلثی فسرده

مردی که خندید با شب ؛

  به خلاء ‌‌،به خود، به راه !

و شهابی که لغزید زشانه ی شب

           در قندیل ماه

                      بیگاه

                        بی آه!