می خواهم

  تورا تا ستیغ هفت کوه عشق بالا برم

تا باد های مست

              خمار از گیسوان بلندت گیرند،

تا کوه های پیر پر سرگذشت بی نصیب

                      با خنده های شیرین ات بیدار شوند !

با تو کبوتری وحشی

         می خواهم از سینه ام پروازدهم ،

                      در رونق پرشکوفه ی اشتادین روز اردی بهشتین ات !

                                           تادیری چون کوههای پیر بیداربمانم .

نازنین

برخیز ودر آیینه

             بر جمال خویش نظری کن !

یگانه کبوترسینه ام

چشمه ی پر جوش همیشه را

          سوی تو

                  ترنمی، شعری

                              تازه تر می آرد...