سپید وسپیدو سپیدو سپیدوسپید،

تا دوردست های این راه بی انتهای بی مقصد !

تنها بر سینه خیز بادی از صخره ای

خال سیاه خیال خامی به جاست

وغم سرد تر از همیشه

بر این زمستان بی چلچله ام

                می گذرد!